W serwisie www.Visitkrakow.pl znajdziesz wszystko, co pozwoli Ci spędzić w Krakowie niezapomniane chwile. Są tutaj podstawowe informacje, aktualne wiadomości, wskazówki i praktyczne rady. Na dobry początek prezentujemy mapę centrum Krakowa i przewodnik po Krakowie oraz wprowadzenie do kultury miasta Krakowa. Oprowadzimy Cię po najlepszych miejscach Krakowa, gdzie można zjeść, przenocować, napić się, zrobić zakupy i poszaleć.

Kraków ma imponujący dorobek kulturalny i niezwykłą historię, a jednocześnie pulsuje życiem, współczesną muzyką, ulicznym gwarem i radością. Czy istnieje drugie takie miasto, które będąc zabytkiem kultury światowej ma zarazem największe zagęszczenie barów, pubów i knajpek na kilometr kwadratowy? Musisz poznać przynajmniej niektóre z nich!

Niezależnie od tego, czy dopiero planujesz dwiedzić Kraków, czy już stoisz przed Bramą Floriańską pomożemy Ci spędzić czas w naszym mieście najlepiej jak się da. Kochamy Kraków, tu mieszkamy i cieszymy się, że możemy podzielić się z Tobą naszą wiedzą o Krakowie, wrażeniami Krakowai entuzjazmem w poznawaniu najciekawszych zakątków Krakowa. Zrobimy wszystko, abyś wyjeżdżał z Krakowa zauroczony i z mocnym postanowieniem powrotu do Krakowa.

Wypowiedz się i korzystaj z naszego forum. Mapa Krakowa pomoże ci odnaleźć ulubione miejsca w miescie. Twoje komentarze i uwagi będą dla nas cennymi wskazówkami w jakim kierunku rozwijać nasz portal - czekamy na nie. Bądź z nami w kontakcie i podziel się wrażeniami z pobytu w Krakowie oraz sugestiami, co jeszcze powinno znaleźć się na naszych stronach. Czy jest coś, o czym powinniśmy wiedzieć? Daj nam znać!

Zaburzenia psychiczne – czy powiedzieć pracodawcy?

Osoby cierpiące na zaburzenia psychiczne nie mają w Polsce łatwo. Boimy się chorób psychicznych i nie rozumiemy ich. Większość ludzi opiera się na mitach i stereotypach dotyczących osób chorych na depresję, chorobę dwubiegunową, czy nawet na padaczkę. W efekcie, o ile choroby somatyczne – takie jak problemy z sercem czy nowotwór – owocują współczuciem, troską i ofertą pomocy, o tylepoinformowanie współpracowników i szefa o problemach psychiatrycznych niesie ze sobą wiele zagrożeń. Warto wiedzieć nas może czekać, po ujawnieniu takich informacji.

Pamiętacie dziennikarzy telewizyjnych Kamila Durczoka i Marcina Pawłowskiego? W zdrowienie z choroby nowotworowej kibicowała im cała Polska. Marcinowi się niestety nie udało, ale obaj dziennikarze pokazali, że osoby ciężko chore również mogą efektywnie pracować (i potrzebują tego do zdrowienia). Czy gdyby nie chorowali na raka, lecz na schizofrenię, Chad, nerwicę kompulsywną czy mieli depresję, równie mocno byśmy im kibicowali, czy też częściej dałyby się słyszeć głosy„co ten psychiczny robi w telewizji”?

W Polsce, większość pracodawców bałaby sięzatrudnić osobę chorą psychicznie(tylko 4 ma 10 deklaruje taką gotowość), a większość pracowników nie chciałaby z taką osobą współpracować. Z badań wynika, żełatwiej przyznać się w miejscu pracy  do bycia gejem niż do depresji czy schizofrenii !

Co nas czeka, jeśli przyznamy się pracodawcy do choroby o podłożu psychicznym bądź somatopsychicznym?

Pewne efekty związane są też z lękiem u chorego dotyczących reakcji społecznej:

Rozważając to, czy powiedzieć czy też nie powiedzieć o swojej chorobie w pracy warto rozważyć wszystkie za i przeciw i przygotować się na najgorszy scenariusz. Nie musisz opowiadać szefowi o charakterze swoich trudności. Pracodawca nie może przymusić cię do ujawnienia charakteru twojej choroby. Nie musisz mówić mu, na jaką chorobę cierpisz – nie spodziewaj się jednak wtedy specjalnego traktowania. Nie mówienie ma też jeden minut (w wymiarze społecznym) – podtrzymujemy tabuizację chorób psychicznych i sprawiamy, że sytuacja osób chorych nie poprawia się, pracodawcy nie nabierają bowiem pozytywnych doświadczeń z chorymi (bo nie wiedzą o chorobie).

Share

Leave a Comment

Wybrane artykuły

Najnowsze wpisy

Strony pro-ana i pro-mia zagrażają dzieciom i nastolatkom

Anoreksjato groźnezaburzenie jedzenia, które – nawet leczone – może doprowadzić dośmierci chorego. Mimo zagrożenia, nadal setki nastolatek, decydują się każdego dnia na rozpoczęcie diety, która doprowadza ich do choroby. Oczywiście, anoreksja nie jest chorobą wywołaną jedynie przez nadmierne odchudzanie się, ale jest to zwykle pierwszy krok, który chorobę wyzwala. I choć dorośli wiedzą, że anoreksja jest chorobą, która może być śmiertelna, dzieciaki i nastolatki nie dopuszczają do siebie tej informacji. Mało tego,anoreksja jest modna– modnie bowiem jest być szczupłym, a szczupłość nastolatki utożsamiają z nadmiernym wychudzeniem organizmu.

W Internecie, który stał się swoistą poradnią medyczną oraz poradnią zdrowia psychicznego, coraz częściej trafiamy na strony załamanych anorektyczek, które mimo tego iż wiedzą że stoją nad krawędzią, nie potrafią wyzwolić się z sideł choroby. Mamy też inne strony – zwanepro-ana– dedykowane anoreksji (lubpro-mia– dedykowane bulimii), czyli strony które zachęcają do nadmiernego odchudzania i wyniszczania organizmu. Gloryfikują one ciała anorektyczek i traktują anoreksję jako coś, co dobrze i warto mieć. Strony pro – ana (i pro – mia, czyli strony pro bulimiczce) które publikują zdjęcia wychudzonych modelek (thinspiration) oraz prezentują setki sposobów na dietę lub na zwalczenie uczucia głodu, stanowią poważne zagrożenie dla młodzieży.

Rząd brytyjski zamierza wprowadzić program w ramach któregostrony pro-ana znalazły by się na liście witryn szkodliwych(tak jak strony porno). Według badań, oglądanie stron pro-ana, nawet przez osoby nie będące na diecie wywołuje obniżenie poczucia własnej wartości, obniżenie nastroju oraz wzrost poziomu niezadowolenia z własnego ciała.

Źródło:www.dailymail.co.uk/health/article-1214330/Clampdown-eating-disorder-websites-children-harmed-urge-experts.html

Share

Leave a Comment

Wybrane artykuły

Najnowsze wpisy

Psychologia antropomorfizacji, czyli dlaczego nazywamy samochody i huragany

Czy zauważyliście, że niektórzy ludzie nazywają swoje samochody „ludzkimi” imionami? Standardem też stało się nazywanie zjawisk pogodowych takich jak huragany, ludzkimi imionami. Z czego wynika takie zachowanie i czy dlaczego ktoś chce nazwać swoje auto „Piotruś” lub „Baśka”?

Nadawanie ludzkich imion przedmiotom nieożywionym czy zjawiskom, to przykład antropomorfizacji. Wraz z nadaniem imienia, nadajemy jednocześnie obiektowi ludzkie cechy. Zachowujemy się tak, jakby ów obiekt odczuwał czy myślał lub był zdolny do emocjonalnych reakcji (lub reakcji jakichkolwiek).Antropomorfizacja jest częścią rozwoju każdego dziecka. W toku dorastania uczymy się jednak tego, że nasze zabawki, piórnik, czy spodnie, nie mają cech ludzkich i przestajemy nadawać im imiona. Niektórzy jednak, w wyjątkowych sytuacjach, mimo dorosłego wieku i dojrzałości, nadal antropomorfizują przedmioty.

Temat antropomorfizacji, zainteresował naukowców z Harvardu. Adam Waytz, Nicholas Epley i John T. Cacioppo podczas badania zjawisk i sytuacji w których anrtropomorfizujemy, doszli do wniosku, że częściej robią to osoby, które nie posiadają satysfakcjonujących kontaktów interpersonalnych w codziennym życiu. Mówiąc wprost – jeśli nie mamy wokół siebie nikogo znaczącego, zaczynamy nazywać przedmioty i nadawać im cechy ludzkie, aby czuć się bardziej społecznie. Antropomorfizacja, pomaga też nam samym, wyjaśnić nasze emocjonalne zaangażowanie w dany przedmiot (przykładowo, niezwykle troszczymy się o nasze auto. Jeśli nadaliśmy mu imię, nasza troska wydaje się nam samym bardziej usprawiedliwiona, bo o człowieka przecież można się troszczyć, więc o „Baśkę” również można i nie jest to nic dziwnego).

Przy okazji, badacze zauważyli, żenadawanie imion huraganom,poprawia efektywność przekazu kierowanego do społeczeństwaodnośnie przygotowywania się na nadejście kataklizmu. Ludzie lepiej, szybciej i bardziej odpowiedzialnie reagują gdy przygotowują się na nadejście „Anny” niż „huraganu”.

Antropomorfizacja, to również ciekawe zjawisko w zakresie studia psychologia rozwojowej. Antropomorfizując przedmioty dziecka, często rodzice mogą doprowadzić do tego, że dziecko będzie bardziej szanować i mniej niszczyć zabawki („nie rysuj po książeczce, bo książeczce będzie przykro”). Niestety, nie ma jeszcze badań związanych z tym, na ile uczenie dziecka nadawania ludzkich cech przedmiotom, przekłada się w późniejszym życiu na problemy bądź sukcesy dziecka.

Źródło:www.psychologicalscience.org/media/releases/2010/waytz.cfm

Share

Leave a Comment

Wybrane artykuły

Najnowsze wpisy

Korelacje i problemy z ?nie-psychologami?

Powszechnie używaną metodą statystyczną w badaniach studia psychologia jestkorelacja. Za jej pomocą można określićistnienie związku (i jego siły) między dwiema zmiennymi. Współczynnik korelacji, który studia psychologia i statystykom pozwala wypowiadać się na temat pewnych zjawisk, wprowadza jednak sporo zamieszania w studia psychologia i popularnej wiedzy studia psychologia kiedy zaczynają do niego zabierać się nie-psychologowie.

Dlaczego?

Otóż współczynnik korelacji określa związek, alenie określa jego kierunku. Innymi słowy, jeśli wiemy że (przykładowo) lubienie się koreluje z podobnymi postawami życiowymi, to nie wiemy (na podstawie współczynnika korelacji) czy to lubienie się wpływa na stworzenie podobnych postaw u ludzi, czy też podobne postawy powodują że ludzie zaczynają się lubić.

W czym problem?

Otóż spora część wniosków z badań studia psychologia publikowanych w naukowych periodykach przedostaje się do mediów, gdzie opisywana jest nie przez studia psychologia czy statystyków lecz przez dziennikarzy i felietonistów.Bardzo często dochodzi wtedy do przekłamania,kiedy do związku między dwiema zmiennymi dodaje się kierunek wpływu.
W efekcie powstają takie kwiatki jak ten ze wspomnianego powyżej przykładu – teza że ludzie lubią się wtedy gdy są do siebie podobni. W innym zaś periodyku, inny dziennikarz może zinterpretować wyniki inaczej pisząc, że kiedy ludzie się lubią, zaczynają przejmować swoje postawy i stawać się do siebie w tym względzie podobnymi.

Jak widać, współczynnik korelacji w nieodpowiednio przeszkolonych rękach doprowadzić może do tworzenia artefaktów naukowych i mitów. Czytajcie wiec uważnie wszelkie opracowania studia psychologia z popularnych serwisów – może okazać się że mówią o czymś zupełnie nieistniejącym.

Share

Leave a Comment

Wybrane artykuły

Najnowsze wpisy